RSR2 beleefde in de vierde externe ronde tegen Oud Zuijlen uit Utrecht een witte kerst: alle witspelers wonnen en er werd dus getekend voor een vredig gelijkspel als matchresultaat.

Op het laatste bord had ik het makkelijk.
Tot mijn verbazing sloeg mijn tegenstander met zwart hier vol zelfvertrouwen op h3. Vrijwel a tempo volgde: 13..,Lxh3?? 14.gxh3, Dxh3 15.Pg5!, Dh4 16.Kg2!, Ph5 17.Lxh5, Dxh5 18.f3, Lxd4 19.Th1 en hoewel de zwarte dame er zeker af gaat, werd toch nog even doorgemodderd, maar viel niet veel later definitief het doek.


Intern heb ik na mijn beroerde start, nog wat puntjes kunnen sprokkelen tegen Ed, FM Oscar en Wil.

Ed maakte er met zwart haast een kunstwerk van.
Hier speelde hij 16...,f6-f5.

Veel mooier had ik echter Th7-h8!! gevonden. Dan zouden op de 17e zet de zwarte stukken allemaal weer netjes op hun plek staan, de koning het recht op rocheren hebben verloren en de pionnenketen verzwakt zijn.

Hoe dan ook: hopeloos.




Tegen FM Oscar en nieuwkomer Wil had ik het moeilijker.

In het konings-indisch heb ik vaak het idee met wit al snel gewonnen te staan, zolang ik me maar niet mat laat zetten. Tegen FM Oscar stond ik al snel een pion voor op de linkerflank en hadden mijn paarden mooie velden gevonden. Bovendien: in de verste verte (voor mij) nog altijd geen mat te zien!







Even later, begin van de tijdnoodfase, hadden de paarden nog betere velden gevonden en was de zwarte dametoren opgesloten. En nog altijd: geen mat (pfew...)!

De slotstelling.
Eind van de tijdnoodfase en wel (bijna) mat, maar dan aan de andere kant van het bord.









Tegen Wil was het een heel andere partij, waarbij ik met zwart moest knokken om gelijkspel. Langzaam kwam ik los en in het eindspel kreeg ik een kansje, omdat de witte pionnen kwetsbaar werden.
De witspeler legde hier zijn pionnen vast op wit met b4-b5. Hierna kon ik mijn loper omspelen naar e6 en mijn toren naar d3, waarna er een witte pion sneuvelde. De stelling zal daarna vast nog wel ergens remise te houden zijn geweest (bijv. door een crack als Joost Ru), maar in de uitvluggerfase zagen Wil en ik niet hoe.

Tussendoor verloor ik ook nog een keer en wel vrij kansloos van Henk, onze topper in het tweede. Henk speelde met wit heel gedegen en sloeg op het juiste moment toe om mijn te ver opgespeelde pionnen op te rapen:

1.Tc1!, Ke7 2.c3, Td6?! 3.Kc2!, bxc3 4.Kxc3, Tc6 5.Kc4 en smikkelen maar op c5 en vervolgens een keertje op a3.